احمد بیگدلی رمان نویس نامدار کشورمان صبح دیروز بر اثر سکته قلبی دار فانی را وداع گفت.
زندهیاد احمد بیگدلی در حالی که برای داوری یک جشنواره ادبی در شهرکرد حضور داشت، بر اثر حمله قلبی در سن ۵۹ سالگی درگذشت و برای همیشه با جهان ادبیات وداع کرد.
احمد بیگدلی ۲۶ فروردین ۱۳۲۴ در اهواز به دنیا آمد و از دهه شصت تاکنون، کتاب نوشته است. بیگدلی در مهرماه ۱۳۴۷ به استخدام آموزش و پرورش لاهیجان درآمد و داستاننویسی را از همین سال به طور جدی آغاز کرد. اولین داستانش را در مجله ادبی «فرودوسی» در همان سال به چاپ رساند. از سال ۱۳۵۱ که به دزفول انتقال یافت، به تئاتر روی آورد و چندین نمایشنامه نوشت که در گروه تئاتر دزفول به صورت تلهتئاتر در تلویزیون مرکز آبادان ضبط و از شبکه سراسری پخش شد. سال ۱۳۵۴ به اهواز منتقل شد و کار تئاتر را ادامه داد. اما ذوق و علاقه به داستاننویسی سبب شد که به کار نوشتن داستان بپردازد و در کنار آن به نوشتن نقد و مقاله در همین زمینه یا سینما نیز مشغول شد.
بیگدلی در سال ۱۳۷۶ از آموزش و پرورش نجفآباد بازنشسته شد. مدتی در دانشگاه پیام نور این شهر کار کرد و همزمان با تدریس فیلمنامهنویسی در انجمن سینمای جوانان نجفآباد (به مدت ۱۲ سال) در مراکز خصوصی اصفهان به تدریس پرداخت. او همچنین برای بیش از ۴۰ فیلم مستند گفتار متن نوشته است.
برخی از کتابهای منتشر شده او عبارتند از: «شبی بیرون از خانه» سال ۱۳۷۴، «من ویران شده ام» سال ۱۳۸۱، «اندکی سایه» سال ۱۳۸۵، «آنای باغ سیب» سال ۱۳۸۶، «آوای نهنگ» و «زمانی برای پنهان شدن». رمان «اندکی سایه» او توانست جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران را برای وی به ارمغان آورد.
ماهنامه داستان افتخار همکاری با بیگدلی را در شماره عید ۹۳ در مطلبی با عنوان با خویشتن نشستن (نامه به نویسنده جوان) داشته است.
مراسم تشییع پیکر ایشان صبح امروز پنجشنبه ۲۷ شهریور در نجفآباد برگزار شد.
تحریریه داستان این ضایعه را به خانواده محترم ایشان و جامعه ادبی تسلیت می گوید.
خدا رحمتشون کنه پدرم اکثر کتاب های ایشون رو داشتن و مطالعه میکردن و با خبر فوتشون خیلی ناراحت شدن ، روحشون شاد و یادشون گرامی 🙁