اولین بار سال ۸۵ با فیلم آدم کاهانی در جشنواره‌ی فجر حاضر بودم كه تو هیچ رشته‌ای کاندیدا نبود. عوضش دو سال بعد بیست ساخته‌ی دیگر کاهانی در هفت رشته کاندیدا شد: از جمله فیلم‌نامه که مثل باقی آثاري كه با هم نوشتيم مشترك با خودش بود؛ نخستین تجربه‌ی نامزدي سیمرغ بلورین در جشنواره‌ی فجر. از وقتي کاندیداها را اعلام کردند تا فردا شبش که اختتامیه بود، مملو از خوف و رجا و بیشتر اشتیاق بودم.
