دکمهی شاتر فشار داده میشود و یک لحظه با تمام جزئیاتش ثبت میشود. ظاهرا این همهی اتفاق است اما در اصل چیز دیگری این میان باقی میماند: حسو حال جاری در لحظهی ثبت آن عکس.
سفر خوب است وزن داشته باشد و همانطور که مسافرش را از نقطهای به نقطهی دیگر میبرد، چیزی را درونش جابهجا کند… جوری که مسافرش به معنای واقعی در دنیاها و آدمهای تازه سیاحت کند. جوری که بتواند در راه برگشت، اتفاقهایی برای مرور داشته باشد.
